Drodzy Pielgrzymi 315. Warszawskiej Pielgrzymki Pieszej na Jasną Górę!

Wiodącym hasłem tegorocznego pielgrzymowania do tronu Matki Bożej Królowej Polski na Jasnej Górze są słowa konającego na krzyżu Pana Jezusa skierowane do umiłowanego ucznia, świętego Jana: „Oto Matka twoja” (por. J 19, 27). Przedtem jednak, zwróciwszy się do swej Matki Jezus skierował słowa: „Niewiasto, oto Syn Twój!”. Powiada dalej Ewangelista, że „od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie”. Od początku chrześcijanie widzieli w tym wydarzeniu tajemnicę powierzenia Maryi wszystkich wierzących w Chrystusa jako Jej „synów”, którzy mają z woli Pana przyjąć Ją jako ich Matkę w porządku zbawienia. Pisał o tym św. Jan Paweł II w encyklice Redemptoris Mater: „zawierzając się po synowsku Maryi – podobnie jak apostoł Jan – [chrześcijanin] przyjmuje Matkę Chrystusa i wprowadza Ją w to wszystko, co stanowi jego własne życie wewnętrzne, poniekąd w jego ludzkie i chrześcijańskie ‘ja’: wziął Ją do siebie” (RM, 45). Nietrudno zauważyć, że słowach Jana Pawła II wybrzmiewa zachęta skierowana do każdego i każdej z nas, abyśmy nie wahali się przyjąć Maryi do naszego życia, takim jakim ono jest, a więc z jego wzlotami i upadkami, brakami, cierpieniami, pokusami…

Do Maryi przychodzimy jako Jej dzieci, które wyrażają swoje najgłębsze potrzeby i pragnienia, a jednocześnie uczymy się od Niej wiary, pełnienia woli Bożej we wszystkich okolicznościach życia, miłowania Chrystusa i w Nim miłości do człowieka, odkupionego jak każdy z nas Najświętszą Jego Krwią wylaną dla zbawienia całego świata. Maryja bowiem jest najdoskonalszym wzorem człowieka wierzącego, a kto od Niej uczy się życia oddanego Bogu, ten staję się nowym człowiekiem, upodobnionym do Jednorodzonego Syna Bożego.

W tajemnicę oddania się Maryi będą wprowadzać nas konferencje, modlitwa różańcowa, medytacje na temat życia chrześcijańskiego i realizacji jego wymogów w codziennym życiu. Celebrowana każdego dnia Najświętsza Ofiara Mszy Świętej niech będzie dla każdego z nas okazją głębokiego zjednoczenia z Chrystusem. Także sakrament pokuty i pojednania z Bogiem niech stanie się pomocą w nawróceniu, by z większym oddaniem służyć Chrystusowi pod opieką Maryi.