Jeśli chcesz na bieżąco śledzić to, co dzieje się na pielgrzymce, kliknij w przycisk poniżej.
9. DZIEŃ
Dotarliśmy do tronu naszej Mamy!
Wyrażamy ogromną wdzięczność za minione 9 dni. Niech Maryja pokazuje nam ścieżkę, którą mamy kroczyć, ścieżkę Jezusa nie tylko podczas pielgrzymki, ale przez całe nasze życie!
Jasnogórska Pani, módl się za nami.
8. DZIEŃ
Przedostatni dzień za nami. Już tylko kilkanaście godzin dzieli nas od spotkania z Maryją na Jasnej Górze.
Podczas Mszy Świętej na Źródłach ponownie spotkały się wszystkie grupy. To wyjątkowa Eucharystia, podczas której szczególnie uwydatnia się atmosfera jedności i braterstwa pielgrzymów. Obyśmy każdego dnia jednoczyli się w miłości do Chrystusa i jego matki Maryi.
Jak to dobrze, że Warszawa tak mocno wierzy w Boga i po raz 312. daje świadectwo zawierzenia się Najwyższemu.
7. DZIEŃ
Witamy św. Annę – babcię Pana Jezusa!
Pamiętajmy w modlitwach o naszych dziadkach, ale również o wszystkich osobach starszych. Dziś często brakuje szacunku względem wiekowych osób, pamięci o nich. Korzystajmy z ich doświadczeń, byśmy stawali się coraz dojrzalsi i otwarci na dobroć, którą nas obdarzają. Łączmy pokolenia, abyśmy mogli czerpać i uczyć się od siebie wzajemnie.
Nierzadko to właśnie naszym dziadkom zawdzięczamy naszą wiarę. Być może to dzięki ich mądrości, zaufaniu w ich słowa zasłyszane w dzieciństwie, jesteśmy na takim właśnie miejscu w życiu – na pielgrzymce.
Prośmy Jezusa o dar żywej wiary jaką mają reprezentanci starszych pokoleń.
6. DZIEŃ
Pielgrzymka to wyjątkowy w ciągu roku czas, kiedy ludzie są dla siebie życzliwi, otwarci, ciepli.
Starajmy się czynić nasze życie przez cały rok żywym świadectwem braterstwa, którego uczymy się i doświadczamy co sierpień.
Niech ta wspólna droga do Maryi zakorzenia w nas chęć pomocy drugiemu człowiekowi i będzie przykładem życia jakim żył Jezus i jakim my możemy podążać na jego wzór.
5. DZIEŃ
Pierwszy raz od wyjścia WPP spotkały się na trasie wszystkie grupy. Czujemy jedność ze sobą, dzięki czemu bardziej jednoczymy się z Bogiem.
Podczas Eucharystii przeżywaliśmy specjalne błogosławieństwo dzieci, które jeszcze nie mogą przyjąć Pana Jezusa w Komunii.
Rodzina jest ikoną Boga, dlatego pamiętajmy również o jej najmłodszych członkach, które dzielnie dorastają do pielgrzymowania w dorosłym życiu. Módlmy się dziś za wszystkie dzieci.
4. DZIEŃ
Dziś szczególny dzień dla pielgrzymkowych małżonków, ponieważ podczas Eucharystii mieli okazję odnowić swoje przyrzeczenia ślubne. Temu wydarzeniu towarzyszyło wiele wzruszeń, radości i wiary w moc polskich rodzin.
Jak słyszeliśmy w dzisiejszej homilii, ważne jest, abyśmy na co dzień pamiętali o wzywaniu Ducha Świętego w swoich modlitwach. Tak jak czynią to przyszli małżonkowie przed udzieleniem sobie sakramentu.
W dzisiejszy wieczór otoczmy szczególną modlitwą nasze rodziny, rodziców, współmałżonków.
3. DZIEŃ
Kolejny dzień pielgrzymowania, w którym jak co roku rozważamy mękę drogi krzyżowej. Dzięki pielgrzymce możemy wyjątkowo przybliżyć się do Jezusa i bardziej niż na co dzień rozumieć jego drogę, doznając trudu i boleści, ale mając jednocześnie wielki cel.
„Stanę pod krzyżem, bo krzyż moja wiara,
Moja nadzieja, miłość i ofiara.
Stanę pod krzyżem, krzyż moją mądrością,
Krzyż moim życiem i śmierci radością.
Stanę pod krzyżem, bo krzyż światło moje,
Bez krzyża ciemno, tęskno, marne boje.
Stanę pod krzyże, bo krzyż moje męstwo,
Krzyż moja siła i moje zwycięstwo”.
2. DZIEŃ
My chcemy Boga, my, poddani!
Drugi dzień pielgrzymki za nami. Pomimo zmagań ze zmienną pogodą i trudami drogi jesteśmy wdzięczni za każdą dobrą osobę, która okazała nam dzisiaj serce. Postępujmy wobec siebie tak, aby naszymi czynami dawać żywe świadectwo miłości Bożej.
Jezus musi stać się naszym życiem, abyśmy prawdziwie rozpoczęli drogę do Królestwa Niebieskiego.
1. DZIEŃ
„Sakramenty dają życie” – to hasło 312. Warszawskiej Pielgrzymki Pieszej. Jej uczestnicy, w liczbie ponad 2 tysięcy, wyruszyli w niedzielę rano na Jasną Górę. Wyjście pielgrzymki poprzedziła Msza Święta pod przewodnictwem metropolity warszawskiego kardynała Kazimierza Nycza odprawiona przed kościołem p.w. Ducha Świętego w Warszawie.
Pielgrzymi wyruszyli w drogę pełni nadziei, o której kilkukrotnie wspomniał w homilii Kard. Nycz. Nadziei, która odmienia życie. Trud drogi nie jest straszny, bo większy jest cel – spotkanie z Maryją, stawanie się lepszym człowiekiem dzięki doświadczaniu żywego Boga w refleksji, cierpieniu, uśmiechu, najzwyczajniej w drugim człowieku. Zmierzamy do miejsca, które w trudnych czasach zawsze było źródłem nadziei i wiary w lepszy świat.
Jak wspomniał ks. Kard. „Pan Jezus wzywa nas do tego, żebyśmy pewne podstawowe elementy Królestwa Bożego próbowali budować tu, na ziemi, żeby nasze życie stawało się bardziej ludzkie, bardziej owocne i żebyśmy przemieniali ten świat”. Nie uda nam się to bez nadziei w moc wiary, bez miłości do drugiego człowieka, do siebie, do świata. Postarajmy się żyć, nie tracąc z oczu Jezusa oraz Maryi, którzy swoim przykładem chcą nas prowadzić i wspierać.
